Wietnam należy do najgęściej zaludnionych państw Azji, jednak rozmieszczenie ludności jest bardzo nierównomierne. Aż 75% mieszkańców żyje na terenie delt, stanowiących zaledwie 18% powierzchni kraju. Głównymi ośrodkami miejskimi są Hanoi i Hajfong na północy oraz Hoszimin (dawny Sajgon), największe miasto Wietnamu, na południu. Wietnamczycy stanowią około 87% ludności kraju i zamieszkują głównie delty i nadbrzeżne niziny. W górach i na wyżynach żyją liczne mniejszości narodowe różnych grup językowych: tajskiej (Tay, Thai, Nung), wietnamskiej (Muong), meoskiej (Miao, Yao), khmerskiej i malajsko-indonezyjskiej. Wietnamczycy na tych obszarach są mniejszością. W delcie Mekongu mieszkają też Khmerowie, a na wybrzeżu południowego Wietnamu nieliczni Czarnowie (23,8 tys.), spadkobiercy państwa Czampa istniejącego do końca XVII w. na terenie obecnego środkowego Wietnamu. Szczególną mniejszością narodową są Chińczycy, zwani Hoa. Chińscy kupcy i rzemieślnicy jako ludność napływowa osiedlali się przede wszystkim w południowej części kraju, a głównym ośrodkiem imigracji jest Szolon (Cho Lon) - dzielnica Hosziminu.